• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
  • https://www.facebook.com/pencerepsikoloji
  • https://plus.google.com/https://www.facebook.com/pencerepsikoloji/posts
  • https://www.twitter.com/https://www.facebook.com/pencerepsikoloji
Takvim

Aile ve Çocuk

Aile ve Çocuk

Merhabalar! Bu platformdaki ilk yazımız ile sizlere merhaba demenin sevincini yaşıyorum. Umarım bu platformdaki paylaşımlar hepimizin yararına olur…

Annelik ve babalık, kısaca ebeveynlik ciddi bir sorumluluk ve aynı oranda da mutluluk sebebidir. Ancak anneler yapıları gereği (ki anne olmuş bir bayanın annelik hormonu ve hayatı bakış açısı ile anne olmadan önceki halinden farklı olduğunu biliyoruz) durumu babalardan biraz daha farklı değerlendirirler. Annelerde durum sorumluluktan biraz daha fazlası olarak başarı ve başarısızlık boyutuna ulaşır. Bu durum her anne için genel geçerdir, fakat tezahürleri ve dozları farklıdır.

Bebek annenin içinde büyüyen ve gelişen bir candır. Doğumundan sonra bebek; bir süre kendisi ile annesini yek vücut olarak düşünür, zaman sonra kendi bireysel özgürlüğünü ve hareket kabiliyetini fark ederek bu yek vücut düşüncesinden sıyrılır… Ancak anne için bu bir ömür gerçekleşmez. Bu yazıyı okuyan velilerimiz dahi hala anneleri gözünde çocuk veya yönlendirilme gereksinimi duyulan bireyler olduğunu kabul edeceklerdir. Bu durum dozunda kullanıldığında verimli bir tecrübe aktarımıdır fakat genelde amacının dışına çıkar. Anneler çocuklarının başarısını kendi başarıları ve başarısızlıklarını da kendi başarısızlıkları addedebilir, çocuklarının başarılarını yarıştırabilirler. “Normal” çocukların velilerinin yanı sıra “Özel” çocuklarımızın velilerinde de bu durumu sık ve şiddetli şekilde gözlemliyoruz maalesef… Bu durum özel çocuklarımızı performans kaygısına sokarak daha tedirgin veya huysuz olmalarına sebebiyet verebiliyor ancak burada asıl mesele velilerimiz.

Her çocuk ebeveyninin narsistik uzantısıdır. Bir nevi ondan bağımsız hareket ettiği halde onu temsil eden bir uzuv gibi düşünülür. Bu durum ülkemizde biraz daha sert göstermektedir kendisini. Bunun sebebi ise toplumumuzda kadına yüklenen “çocuk yetiştirme” misyonunun son yıllarda olması gerektiği gibi yürütülememesinden kaynaklıdır. Bir parça geçmişe bakacak olursak iyi çocuk yetiştiren annenin kendisine kıymet veren ve kendisine zaman ayırıp geliştiren anne olduğu öğretisini görürüz. Günümüzde ise anneler gittikleri kursları dahi ”çocuğum için” diyerek gidiyor. Bu durum velinin kendi hayatından memnun olmayışına ve çocuğundan daha fazlasını beklemesine “senin için onca şey yapıyorum saçımı süpürge ediyorum senin yaptığına bak” gibi cümlelerin doğmasına sebebiyet veriyor. Daha vahimi ise kendi hayatından memnun olmayan adeta çocuğu yerine hayatı yaşayan ebeveynler doğuyor. Çocuklarımızın da karakter ve tercihlerinin olmasının doğal bir sonucu olarak bu ebeveynler çocuklarından bekledikleri başarı ve sonuçları göremeyince daha ağır bir çöküntü ve başarısızlık hissi içine giriyorlar. Asıl yapmamız gereken ise şudur; çocuklarımızın ve ailemizin ihtiyaçlarını göz ardı etmeksizin “ben” diyebilmek. Çünkü çocuklarımız en çok bizleri, büyüklerini izleyerek öğrenirler. Büyüklerinden görmek istedikleri ise çeşitli konularda çabalar ve öz saygıdır. Ebeveynini özü için çabalıyor gören (tabi ki gereksinimleri aksatılmadan) ve gerek okul gerek rehabilite konusunda yaptığı çalışmayı anne babası için değil kendisi için yaptığının bilincinde olan çocuk anne ve babasını taklit ederek daha verimli daha belirgin çabalar sarf edecek ve adımlar atacaktır. Aksi takdirde ebeveynin çocuk için çaba sarf ettiği ailede çocuk iki sonuçtan birini verecektir; çaba ve neticeyi ebeveynden bekleyecek çocuğumuzun çabası düşecek (ebeveynin ikazına ve zorlamasına bağlı çalışmaya dönüşecek) veya ebeveynin çabasının karşılığını verebilmek adına bir performans kaygısına girecek, yetersizlik hissine duyacaktır. Kısacası ebeveynin kendisine ayırdığı zaman ve çocuğuna yönelttiği koşulsuz olumlu kabul çocuğu daha fazla motive edecek ve ebeveynin yaşam doyumunu arttıracaktır.

Bu konu üzerine konuşacak daha bir çok husus ve yazılacak sayfalarca yazı var, önümüzdeki haftalarda tekrar sizlerle olmak dileği ile, umarım faydalı bir paylaşım olmuştur.

     Psk. Abdurrahman ATALAY

(Daha fazlası için :http://muhtesemcocuk.com/

Saat